ΜΕΛΙ
Η αξία του μελιού
έχει εκτιμηθεί από τα πανάρχαια χρόνια. Στους αιγυπτιακούς παπύρους
πριν από τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια αναφέρεται το μέλι σαν θεραπευτικό
μέσο. Το νέκταρ αποτελούσε τροφή των ολύμπιων θεών, με μέλι μάλιστα
τράφηκε ο Δίας. Ο Ιπποκράτης αναφέρει το μέλι στα συγγράμματά του.
Στο μουσείο του Ηρακλείου υπάρχει περιδέραιο Μινωϊκής εποχής από
χρυσές μέλισσες. Το μελεκούνι που παρασκευάζεται από σουσάμι και
μέλι, προέρχεται από ανάλογη αρχαία ελληνική συνταγή
Υπάρχουν δύο κατηγορίες μελιού, ανθόμελα από το νέκταρ των λουλουδιών
και τα δασόμελα από τα μελιτώματα εντόμων στο πεύκο, το έλατο και
άλλα δασικά δέντρα.
Το ανθόμελο όταν έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά λαμβάνει την ονομασία
του φυτού από το οποίο προέρχεται, έτσι έχουμε μέλι θυμαριού, πορτοκαλιάς
και άλλα. Το ίδιο συμβαίνει και με το μέλι μελιτωμάτων με κύριες
κατηγορίες τα μέλια πεύκου και ελάτης. Κάθε κατηγορία μελιού έχει
ορισμένα χαρακτηριστικά που την κάνει να ξεχωρίζει από τις άλλες.
Το μέλι για να αποκρυσταλλωθεί πρέπει να θερμαίνεται οπωσδήποτε
σε Μπεν Μαρί (υδατόλουτρο) και ποτέ απευθείας.