ΡΟΔΟΣ

Η πιο χαρακτηριστική στιγμή. Περπατώντας μέσα στο κάστρο των Ιπποτών στη Ρόδο, νιώθεις να ζωντανεύουν όλες οι γοητευτικές ιπποτικές Ιστορίες.

Οι Ιππότες διάλεξαν τη Ρόδο Η Ρόδος είχε από την αρχαιότητα μεγάλη γεωπολιτική αξία. Ήταν σημαντικός σταθμός εμπορίου με την Ανατολή και το νησί ευημέρευσε κατά τη Ρωμαϊκή και τη Βυζαντινή και τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Το 1204 αποδόθηκε στους Βενετούς. Οι Ιωαννίτες Ιππότες αγάπησαν τη Ρόδο και την ανέδειξαν σε προπύργιο του Χριστιανισμού. Τα σημάδια αυτής της περιόδου είναι παντού.

Μετά τον 6ο αιώνα η Ρόδος ήταν σημαντικός σταθμός του θαλάσσιου εμπορίου. Από την άλλη πλευρά, ήταν βάση του βυζαντινού πολεμικού στόλου κυρίως για τις θαλάσσιες επιδρομές κατά των Αράβων. Κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών η Ρόδος ήταν σημαντικός σταθμός προς τους Αγίους Τόπους. Από το 1082 ήταν σημείο στήριξης του βενετικού εμπορίου και από το 1204 αποδόθηκε σύμφωνα με την partitio στους Βενετούς, οι οποίοι δεν την κατέλαβαν.

Από το 1306 η Ρόδος έγινε καταφύγιο για τους Ιωαννίτες και καταλήφθηκε σταδιακά. Οι Ιωαννίτες μετέτρεψαν τη Ρόδο σε μία από τις πιο μοντέρνες και μεγαλύτερες οχυρώσεις της Μεσογείου και ασκούσαν την εξουσία τους στο νησί και την υπόλοιπη Δωδεκάνησο. Σύμφωνα με τον κανονισμό οι αδελφοί ανήκαν σε τρεις τάξεις α. οι Ιππότες της δικαιοσύνης, οι οποίοι έπρεπε να έχουν ευγένεια καταγωγής και αποτελούσαν τα ηγετικά στελέχη στη διοίκηση και το στρατό β. οι Ιερομόναχοι που εκτελούσαν τα θρησκευτικά καθήκοντα για τους αδελφούς και τα ιδρύματα γ. οι βοηθητικοί, οι οποίοι δεν είχαν ευγένεια καταγωγής αλλά κατάγονταν από έντιμες οικογένειες.

Τα μέλη του σωματείου χρειάστηκε να χωριστούν σε επτά έθνη που στην αρχή που τα έλεγαν Γλώσσες, της Προβηγκίας, Ωβέρνης, Γαλλίας, Ιταλίας, Ισπανίας, Γερμανίας, Αγγλίας. Η γλώσσα της Ισπανίας χωρίστηκε αργότερα στη Γλώσσα της Αραγωνίας και της Καστίλλης. Κάθε γλώσσα είχε το κατάλυμά της όπου έμενε ο αρχηγός με το Συμβούλιο του κι όλοι οι αρχηγοί των Γλωσσών αποτελούσαν το συμβούλιο του μεγάλου μαγίστρου, που έμενε στο Παλάτι και δίπλα ήταν ο ναός του Πάτρωνα του Τάγματος του Αη Γιάννη. Επίσημη γλώσσα ήταν η λατινική, έπειτα η γαλλική, μιλούσαν όμως διάφορες γλώσσες. Από το 1309 – 1522 εχρημάτισαν 19 μεγάλοι μάγιστροι στη Ρόδο και είχαν το αξίωμα σαν ισόβιοι άρχοντες. Γενικός ηγούμενος όλων των γλωσσών ήταν ο μάγιστρος, που αργότερα πήρε τον τίτλο μεγάλος μάγιστρος.

Ο τουρκικός πολεμικός στόλος επέδραμε τον Ιούλιο του 1522 εναντίον του νησιο, που παραδόθηκε μετά από επτά μήνες στις 22 Δεκεμβρίου 1522.