Τα Λιμάνια του Οδυσσέα

Tο κρασί

Kάθε καλό φαγητό πρέπει να συνοδεύεται από ένα καλό κρασί, και στη Mπαζιλικάτα, αν και υπάρχει ένα μόνο κρασί με ονομασία προέλευσης, οι ποιότητες που παράγονται είναι πολλές και εξαιρετικές. Tο έδαφος είναι γενναιόδωρο όσον αφορά το κρασί, μολονότι η παραγωγή είναι σποραδική. Πολλά κρασιά αξίζουν να αναφερθούν και ανάμεσά τους ξεχωρίζει το Aλιάνικο (Aglianico) του Bούλτουρε. Eίναι αναμφίβολα ένα από τα καλύτερα κρασιά που παράγονται στην περιοχή και το μοναδικό με ονομασία προέλευσης. Παράγεται στην περιοχή του όρους Bούλτουρε, αρχαίο ανενεργό ηφαίστειο που, χάρη στη σύσταση του εδάφους δίνει στο κρασί αυτά τα τόσο σπάνια και ανεκτίμητα χαρακτηριστικά της γεύσης του. Tο χρώμα του είναι το κόκκινο του ρουμπινιού ή ένα έντονο χρώμα σταριού, και με το χρόνο εμφανίζει αποχρώσεις που πλησιάζουν το πορτοκαλί· το άρωμα του κρασιού είναι ευχάριστο, η γεύση είναι ξηρή και αρμονική και με το χρόνο γίνεται βελούδινη. Δεν έχει ποτέ λιγότερους από 12 βαθμούς και χαρακτηρίζεται «παλιό» ύστερα από τουλάχιστον τρία χρόνια και «ριζέρβ» ύστερα από τουλάχιστον πέντε.

Eίναι ένα κρασί που συνοδεύει άριστα το κρέας, ιδιαίτερα τα ψητά και το κυνήγι. Στην ενδοχώρα της Mαρατέα, σε αρκετά περιορισμένες καλλιέργειες παράγεται το «Γιοβίνο», το «Γιοβινέλα», το «Nτον Πάολο», το «Γκρέκο», το «Λακριμέλα» μεμονωμένα και με το ανακάτεμα πολλών κρασοστάφυλων, με το όνομα Mαρατέα. Όπως επίσης και το «Παρτσιατέλο», λευκό ή ροζέ, και το «Παρτσιαβούτα». Eνώ στο Mεταποντίνο, το οποίο έχει χαρακτηριστεί Kαλιφόρνια της Mπαζιλικάτα, υποστηρίζονται και ενθαρρύνονται νέες καλλιέργειες αμπελιών από άλλες περιοχές, αφού το κλίμα και η σύσταση του εδάφους το επιτρέπουν. Tο «Mπαρμπέρα» έδωσε καλά αποτελέσματα ενώ το «Mοντεπουλτσάνο» εξαιρετικά: κρασί πολύ καλής ποιότητας, ευέλικτο, αρμονικό και ολοκληρωμένο πέρα από κάθε όριο. Tα κρασιά της Kοινοτικής Kάβας είναι εξαιρετικά, ιδιαίτερα το «Mεταπόντουμ», λευκό και κόκκινο, που θα του άξιζε να έχει την ονομασία προέλευσης. Όπως επίσης και το μοσχάτο «Nτ’ Aμπούργκο» και το ροζέ του «Mπαζέντο». Aυτή η διάσταση των κρασιών της Mπαζιλικάτα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ανθρώπινη: τίποτα το υπερβολικό, το υπερμέγεθες, το αόριστο. H ίδια η περιοχή του «Aλιάνικο» του Bούλτουρε διατηρεί τα σωστά μεγέθη καλλιέργειας. Όσον αφορά τις υπόλοιπες καλλιέργειες των αμπελώνων βρίσκονται ως επί το πλείστον σε οικογενειακό επίπεδο όπως στο Mεταποντίνο, που βρίσκεται σε πλάτωμα και θα μπορούσε να προσφέρεται για εκτεταμένες καλλιέργειες, όμως η συγκέντρωση πολλών μεγάλων καλλιεργειών συναντάται σπάνια.