ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ
Η
κουζίνα της περιοχής της Rocella, παρά τις διαφορές κάθε τοπικής κοινωνίας,
έχει τις ρίζες της στον αγροτικό πολιτισμό, που χρησιμοποιώντας αγνά
προϊόντα και ειδικότερα ελαιόλαδο, καυτερή πιπερίτσα και ντομάτα,
προσφέρει νοστιμότατα πιάτα σε αρμονία με την υγιεινή μεσογειακή διατροφή.
Στην περιοχή της Rocella βασιλιάς της κουζίνας είναι τα σπιτικά ζυμαρικά
που γίνονται στο χέρι. Για να γίνουν τα λεγόμενα maccarruni χρησιμοποιείται
σιμιγδάλι με μεγάλη προσοχή στη σύνθεση της ζύμης, ώστε κομματάκια
μήκους περίπου 5 εκ. και μεγέθους ενός δακτύλου περίπου να μπορούν
να δουλευτούν με το ferretto (σιδεράκι - εργαλείο σαν βελόνι) ή με
το μίσχο ενός φυτού (a vila), έτσι ώστε να φτιαχτεί ένα μακρουλό ζυμαρικό
με τρύπα. Αυτή κατόπιν συνοδεύεται με γενναιόδωρη σάλτσα με χοιρινό
ραγού, ενώ στα εστιατόρια επιστρέφει η σάλτσα από κατσικίσιο κρέας,
αρχαίο ελληνικό πιάτο. Εκτός από το χοιρινό και κατσικίσιο κρέας,
μπορείτε να δοκιμάσετε και αγριογούρουνο ή κατσικάκι. Άλλες σπεσιαλιτέ
είναι οι τσίχλες και οι λαγοί. Ανάμεσα στα πολλά πιάτα με ψάρι, χρησιμοποιείται
πολύ ο οξύρρυγχος που εκτρέφεται στην περιοχή του Stilaro, ενώ στο
Ιόνιο ψαρεύεται το καλύτερο φρέσκο ψάρι: τυπικό παράδειγμα το surici,
με ντελικάτο άσπρο κρέας.

Εξαιρετικά είναι
επίσης και τα αλλαντικά - όπως οι soppressate, τα λουκάνικα, τα capicolli
και οι πανσέτες - που μαζί με τα τυριά, τις μοτσαρέλες, τα butirri
(μικρά τυριά με καρδιά από βούτυρο), καθώς και τα πολλά παρασκευάσματα
στο λάδι - όπως μανιτάρια, μελιτζάνες, ντομάτες και ελιές - επιτρέπουν
την παρασκευή πολλών και διαφορετικών ορεκτικών. Μεταξύ των γλυκών
πρέπει να σημειώσουμε την cuzzupa ή nguta, παραδοσιακό πασχαλινό κουλούρι
σε διάφορα σχήματα με ένα βραστό αυγό τοποθετημένο από πάνω που σύμφωνα
με την παράδοση φέρνει υγεία και μακροζωία σε όποιον το τρώει. Η nzulla-Χριστουγεννιάτικο
κουλούρι με αλεύρι, μέλι και αμύγδαλα, οι zzippule που γίνονται με
ζύμη από αλεύρι πατάτας με μαγιά και κατόπιν τηγανίζονται σε λάδι
με την ευκαιρία της εορτής του S.Giuseppe. Τα κρασιά αυτής της περιοχής
είναι διαφόρων ποικιλιών και πολλά παρασκευάζονται ακόμα σε ιδιωτικές
εγκαταστάσεις με τις παλιές μεθόδους. Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα είναι
του Bivongi, το λευκό του Gerace και το Ελληνικό κρασί. Το πιο γνωστό
είναι το τελευταίο, η ονομασία του οποίου προέρχεται από τις ελληνικές
αποικίες που ίδρυσαν οι Έλληνες στα παράλια της Calabria. Είναι ένα
εξαιρετικό κρασί για επιδόρπιο με υψηλούς αλκοολικούς βαθμούς με χρυσοκίτρινο
χρώμα με κεχριμπαρένιες αντανακλάσεις, λεπτότατο άρωμα, γεύση που
τείνει στο λικέρ. Γίνεται από ένα πολύτιμο αμπέλι με λίγους καρπούς,
τόσο που από ένα φυτό παράγεται ½ λίτρο κρασί. Πρέπει επίσης να σημειώσουμε
στη Rocella το τοπικό κόκκινο του Bosco Catalano, με σταφύλι που μαζεύεται
από το λόφο που βρίσκεται πάνω από την πόλη.