Ένα χρόνο πρέπει να μείνω στην Τήνο για να χαρώ το φαγητό της
και να μάθω τα μυστικά της. Αρχίζουμε τον Αύγουστο, με τα σύκα. Να
τα μαζέψουμε, να τα λιάσουμε και να φτιάξουμε λογιών-λογιών φιλέματα.
Πρέπει να είμαι εδώ στον τρύγο. Υπάρχουν σταφύλια ποταμίσια, μαυροποτάμισα
που δίνουν μαύρο μούστο, ροζακιά, φράουλες, ροδίτικα, ασπράδια κι
άλλες ποικιλίες. Φτιάχνουν σταφίδες, φτιάχνουν υπέροχα κρασιά, φτιάχνουν
ρετσίνα, φτιάχνουν πετιμέζι, και από τα τσάμπουρα φτιάχνουν το ρακί.
Τελειώνοντας με τα αμπέλια, θα ασχοληθούμε με τις ελιές. Τσακιστές,
κολυμπάτες, αλατισμένες, "μαχαιρωμένες", όλες υπέροχες νοστιμιές.
Και βέβαια, τον Οκτώβριο που γίνονται τα χοιροσφάγια, πρέπει να είμαι
εδώ για να μελετήσω την τεχνική. Από το χοίρο, τίποτα δεν πάει χαμένο.
Η κεφαλή και τα πόδια δίνουν την πηχτή, με τα ψαχνά φτιάχνουν συγλινα,
φτιάχνουν λουκάνικα και με γλυκό κόκκινο κρασί φτιάχνουν τις λούζες.
Ακόμα και τα κόκαλα παστώνονται για σούπες. Σαλιγκάρια,, μανιτάρια,
χόρτα, κυνήγι, όλα γίνονται τοπικά φαγητά απίθανα, να τα τρως και
να γλείφεις τα δάκτυλα σου. Μέλι, πετιμέζι, κρασί, ρακί μπορώ να πάρω
μαζί. Και τυριά υπέροχα, γραβιέρα, βολάκια, πετρωτά, μαλαθούνια. Γλυκά,
ό,τι φάμε όσο είμαστε εδώ. Ξεροτήγανα, αυγοκαλάμαρα, τηγανίτες, λουκουμάδες,
κουραμπιέδες, φοινίκια, κατιμέρια (φύλλο τηγανισμένο που περικλείει
γλυκιά γέμιση), ψαράκια. Τα ψαράκια έχουν γέμιση από καρύδι και παξιμάδι
και είνα; ζυμωμένα με ζάχαρη και κανέλα.
Αμ, οι πίτες; Πετμεζένιες πίτες, σκεπασταράκια, τσιμπητά τυροπιτάκια
ειδικά για την περίοδο του Πάσχα.
Η Τήνος είναι παράδεισος για έναν καλοφαγά, αρκεί όμως να ξέρει τι
ψάχνει.