- Το Δημοτικό Μουσείο
Στον πρώτο όροφο της πανέμορφης κατοικίας του 700 των Ruffo, είναι ένα από τα πρώτα δείγματα περιφερειακού μουσείου στην Calabria. Περιλαμβάνει ευρήματα της περιοχής του Poro με παλαιοντολογική, προϊστορική, κλασική και μεσαιωνική αίθουσα. Κέντρο μελέτης και διατήρησης της αγροτικής παράδοσης του Poro, κατέχει υλικό εθνολογικής αξίας για την αγροτική παράδοση με ενδυμασίες και εργαλεία.

- Το επισκοπικό μουσείο Ιερής Τέχνης
Δίπλα στον καθεδρικό, βρίσκεται το επισκοπικό μέγαρο του 600, όπου από το 1975 φιλοξενεί το επισκοπικό μουσείο Ιερής Τέχνης. Στο εσωτερικό του μπορείτε να θαυμάσετε μαρμάρινες επιγραφές και πλάκες, ιερά άμφια, ασημικά, γλυπτά, ανάγλυφες παραστάσεις, έπιπλα, χειρόγραφα, κιονόκρανα του 11ου αιώνα και στέμματα του 16ου αιώνα, καθώς και έργα Καλαβρέζικης τέχνης. Μεγάλης σημασίας είναι ο αφιερωμένος στην Νορμανδική περίοδο χώρος με ευρήματα που προέρχονται από τον παλαιό καθεδρικό και η αίθουσα των γλυπτών. Επίσης σημαντικό είναι ένα προσκυνητάρι του 1867 των αδελφών Scrivo από τη Serra και μια Σταύρωση του 1490 από μείγμα πηλού, που φτιάχτηκε από τον Colella di Jacopo από τη Messina. Στο διπλανό Palazzo del Seminario, βρίσκεται η επισκοπική πινακοθήκη, που σε 8 μεγάλες αίθουσες περιλαμβάνει έργα της νότιας σχολής των ζωγράφων G.Ricciolino, P.Negroni, V.Basile, G Rubino και του Griffon. Να υπογραμμίσουμε την Αποκαθήλωση του Giulio Ricciolino, στα μέσα του 18ου αιώνα

- Ο Καθεδρικός Ναός
Αφιερωμένος στην Ανάληψη, το σημερινό κτίριο κατασκευάσθηκε το 1783 πάνω στα ερείπια του προηγούμενου ναού του 500, αν και η παράδοση θέλει την πρώτη εκκλησία χτισμένη πάνω στα ερείπια ενός αρχαίου ελληνικού ναού αφιερωμένου στην Αφροδίτη. Η εκκλησία πολλές φορές πολιορκήθηκε και λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς, μεταξύ των οποίων η πιο καταστροφική ήταν του 1086 στην οποία οι άπιστοι κατέστρεψαν τελείως την εκκλησία και μεγάλο μέρος της πόλης. Μετέπειτα, ο Roberto il Guiscardo ανοικοδόμησε την πόλη σε ασφαλέστερο μέρος, εξοπλίζοντας την με ένα αμυντικό σύστημα και κτίζοντας ένα νέο Καθεδρικό. Στο τέλος του 17ου αιώνα, μια νέα επίθεση των Τούρκων επέφερε νέες και σημαντικές ζημιές στο κτίριο: οι πολιορκητές μάλιστα, χτύπησαν ηθελημένα με τα όπλα την επιβλητική Σταύρωση στην οποία είναι ακόμα εμφανή οι ζημιές που προκάλεσαν τα βλήματα. Το εσωτερικό του ναού είναι τρίκλιτο με θολωτή οροφή. Στα δυο πλευρικά κλίτη υπάρχουν Αγίες Τράπεζες του 700 της ναπολιτάνικης σχολής και μια πτέρυγα του 18ου αιώνα. Στο βάθος του δεξιού κλίτους υπάρχει Αγία Τράπεζα από πράσινο μάρμαρο της Calabria του 700 στην οποία περιλαμβάνεται το άγαλμα της Παναγίας delle Grazie ωραιότατη όρθια φιγούρα με το γυμνό Βρέφος στην αγκαλιά, σκαλισμένη σε λευκό μάρμαρο της Carrara σε πλήρη ανάπτυξη και ιδιαίτερα διακοσμημένη με μοτίβα λουλουδιών σε όλο τον μανδύα. Στο αριστερό κλίτος υπάρχουν πίνακες του Giulio Ricciolino που απεικονίζουν την Θεοτόκο με τους Αγίους και την Παναγία του Carmine. Σε αυτό το κλίτος επίσης διατηρείται το σώμα του S.Clemente και η ξύλινη Σταύρωση του 600 που χτυπήθηκε από τους μουσουλμάνος κουρσάρους. Στο επιστύλιο της πόρτας της εισόδου στο Πρεσβυτέριο είναι χτισμένο ένα μαρμάρινο κομμάτι όπου απεικονίζονται: ο Απόστολος Παύλος και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής καθώς και ένας γονατιστός επίσκοπος. Είναι πιθανόν το γλυπτό αυτό να αποτελούσε μέρος ενός μεγαλύτερου μεσαιωνικού έργου.