ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

Η επιτυχημένη φυσική θέση δίπλα στη θάλασσα και η στρατηγική θέση του θαλάσσιου και επίγειου περάσματος, έκαναν την Tropea ένα από τα παλαιότερα κέντρα της περιοχής. Είναι γνωστό ότι υπήρχε από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αφού αναφερόταν από τον Plinio το Γέροντα, πάντως οι ρίζες της είναι ακόμα άγνωστες. Το πιθανότερο τοπωνύμιο (από το ελληνικό τροπή = γύρος, γύρισμα) αναφέρεται στο μεγάλο, σχεδόν κυκλικό επίπεδο που βρίσκεται αν και άλλες υποθέσεις συμπεραίνουν τη λατρεία του Δία του Τροπαιού, που μετά τις νίκες τον τιμούσαν με την εμφάνιση ενός τροπαίου. Στις αρχές του 1900, μια εκσκαφή στην προελληνική - ελληνική νεκρόπολη του Torre Galli εγκαινίασε έναν αιώνα επιτυχημένων ευρημάτων σε όλη την περιοχή της Tropea, που έφεραν στο φως μια περιοχή που πάντα ήταν κατοικημένη από τον άνθρωπο. Πράγματι ανέρχονται σε 800.000 χρόνια τα ευρήματα από βότσαλα και ψηφίδες του Zambrone, σε 80.000 χρόνια οι διπλές όψεις στο Torre Galli, και σε 7.000 χρόνια τα κεραμικά με τις χαρακτηριστικές στρογγυλές λαβές που βρέθηκαν στην Tropea. Στα αστικά όρια βρέθηκαν επιγραφές δοχεία στάχτης και ορειχάλκινα αντικείμενα του 6ου αιώνα Π.Χ. και ένα πιθάρι της πρώτης εποχής του σιδήρου (1150 - 900 ΠΧ). Κατά τις εργασίες κατεδάφισης ενός παλαιού κάστρου, βρέθηκε ένα παλαιοχριστιανικό νεκροταφείο με πέτρινες επιγραφές του 5ου αιώνα - που σήμερα φυλάσσονται στο palazzo Toraldo - και που αναδεικνύουν μια από τις πρώτες Χριστιανικές κοινότητες στη νότια Ιταλία. Προστατευμένη απ' το πίσω μέρος της από το μεγάλο ακρωτήρι του Monte Capo και εκτεινόμενη προς τη θάλασσα με τις μεγάλες ακτές της, κατά τον Μεσαίωνα η πόλη ήταν σημαντικό εμπορικό και ναυτικό κέντρο, έτσι ώστε να περιλαμβάνεται στο οχυρωματικό σχέδιο των Βυζαντινών πόλεων της Calabria εναντίον των Γότθων.

Για το σκοπό αυτό οχυρώθηκε με στιβαρά αμυντικά τείχη των οποίων ακόμα και σήμερα επιζούν κάποια ελάχιστα αλλά χαρακτηριστικά τμήματα. Η Βυζαντινή "βάση" όμως δεν άντεξε στις επιθέσεις των Σαρακηνών πειρατών που μετά από αρκετές προσπάθειες κατέλαβαν την πόλη, όπου δεν παρέμειναν πολλά στοιχεία της κυριαρχίας τους, γιατί οι επόμενοι κατακτητές, οι Νορμανδοί έσβησαν συστηματικά κάθε ίχνος. Στην αναγεννησιακή περίοδο αναπτύχθηκε εκείνη η δυνατή επιθυμία ελευθερίας και διοικητικής αυτονομίας που θα χαρακτηρίζει την Tropea στους επόμενους αιώνες. Απολάμβανε πράγματι ελευθερία και προνόμια που της παραχωρήθηκαν από τους Angioini και τους Αραγονέζους στους οποίους παρέμεινε πιστή στην αιώνια αντιπαράθεση με τους Γάλλους, επιτυγχάνοντας φορολογική ατέλεια ενώ έγινε έδρα επισκόπων, κλήρου και ευγενών. Μια αξιόλογη τοπική τέχνη, η οικοδομική ικανότητα, η ναυτική δραστηριότητα και η ύπαιθρος από την οποία εξασφάλιζαν τρόφιμα, ήταν όλα στοιχεία που στους αιώνες της χάρισαν ευμάρεια και ανάπτυξη. Οι σημαντικές εμπορικές σχέσεις που η Tropea και η περιφέρειά της διατηρούσαν το 600 - 700 με διάφορα λιμάνια της Μεσογείου και το κλίμα της Ευρωπαϊκής Διαφώτισης που έφεραν στις πόλεις εκπρόσωποι του πολιτισμού, συγκρούσθηκαν με το άκαμπτο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα που επιβαλλόταν από τους Ισπανούς και τους Βουρβόνους, οι οποίοι αποξένωσαν την δημιουργούμενη αστική τάξη και καταδίωξαν τα πρωτοποριακά πνεύματα του βασιλείου.

Η σύντομη παρένθεση της Γαλλικής δεκαετίας δεν εμπόδισε την πόλη να πορευθεί προς εκείνη την σταδιακή και ασταμάτητη παρακμή που έπληξε τη Νότιο Ιταλία ανάμεσα στον 17ο και 18ο αιώνα, που επέφερε μια διαδικασία παλινδρόμησης που συνέχισε με την ένωση της Ιταλίας και οδήγησε στη μετανάστευση και τη φτώχια. Μόνο από το 60 και μετά η οικονομική ανάκαμψη και η τουριστική ανάπτυξη έγιναν οι κύριοι λόγοι της κοινωνικής και οικονομικής αναγέννησης μιας κοινότητας δεμένης στις παραδόσεις της, αλλά ικανής να δοκιμάζει πάντα νέες εμπειρίες.