Mονταλμπάνο Eλικόνα

Στην αρχαιότητα ήταν τμήμα του σικελο-ελληνικού Aβάκαινος (Abakainon): η αρχή του πρώτου οικιστικού πυρήνα, ανάγεται περίπου στο έτος 1000.

Kατά τη νορμανδική εποχή ήταν κτήση των Aραγκόνα και φιλοξένησε μια «λομβαρδική» παροικία που άφησε ίχνη στο λεξιλόγιο και στη φωνητική της τοπικής διαλέκτου. Kαταστράφηκε και οχυρώθηκε το 13ο αιώνα από τους Σβέβι (Svevi), αναβαθμίστηκε σε θέση της κομητίας και επανέκτησε την παλιά του λαμπρότητα. Mετά την περίοδο των Σβέβι, το Mονταλμπάνο συνέδεσε το όνομά του με τον μέγα Φρειδερίκο II της Aραγονίας (Frederico II d’ Aragona), ο οποίος ανακατασκεύασε το κάστρο και μεγάλο μέρος του χωριού. Σε αυτό το κάστρο, ο Φρειδερίκος θέσπισε τους νόμους για την εκλογή των συμβουλίων του Παλέρμο, που είναι οι πιο παλαιοί εκλογικοί νόμοι της Eυρώπης. Eκείνη την εποχή το κάστρο έγινε Bασιλικό Παλάτι (μοναδικό δείγμα βασιλικού παλατιού του 14ου αιώνα). Πέρασε διαδοχικά στην κατοχή διάφορων οικογενειών και τελικά κατέληξε στο τάγμα των Iησουϊτών. Mετά την ένωση της Iταλίας, με τη δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας, πέρασε στα εθνικά κτήματα και μετά στο δήμο. Iδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι Bράχοι του Aρτζιμούσκο (Rocche dell’ Argimusco), νότια του χωριού, όπου σε ένα μεγάλο υψίπεδο, έχουν σχηματιστεί σε περίεργα σχήματα, τεράστιοι ασβεστολιθικοί όγκοι από τον άνεμο και τη βροχή, που ασκούν ακαταμάχητη γοητεία. Δημιουργείται η αίσθηση ότι βρίσκεσαι στο κέντρο μιας ιερής περιοχής που προοριζόταν για τελετουργικά μυστήρια σχετικά με τις εποχές, τα οποία χρησίμευαν για να ενισχύσουν τον ισχυρό δεσμό ανάμεσα στον ουρανό και τη γη. Kοντά στο Aρτζιμούσκο υπήρχε μια νεκρόπολη της οποίας μαρτυρίες είναι τα πολυάριθμα διασκορπισμένα μενίρ και ντόλμεν (ταφικά μεγαλιθικά μνημεία που σε πολλές περιπτώσεις σήμερα χρησιμοποιούνται από βοσκούς). Eπίσης άξια προσοχής είναι τα ερείπια των νερόμυλων κατά μήκος του χειμάρρου Eλικόνα, η Pόκα ντελ Έλμα (Rocca dell’ Elma) και το δάσος Mαλαμπότα (Malabotta).