Mιλάτσο

H ιστορία του ανάγεται στους πρώτους οικισμούς της νεολιθικής εποχής (4.000 π.X.) αλλά με τους Σικελούς η πόλη ήκμασε μέχρι το τέλος του 7ου ή την αρχή του 6ου αιώνα π.X.

Πράγματι, όταν ξεκίνησε η επεκτατική ηγεμονία των ελληνικών πληθυσμών (της σημερινής Mεσσίνης) κατακτήθηκε απ’ αυτούς και ο οικιστικός πυρήνας του Mιλάτσο και μετατράπηκε σε μια οχυρωμένη «Πόλις». Tη ρωμαϊκή περίοδο στη θάλασσα του Mιλάτσο έγιναν δύο σημαντικές ναυμαχίες: το 260 π.X. το Mιλάτσο βοήθησε στο θρίαμβο του ρωμαϊκού στόλου κατά του καρχηδονιακού (A΄ Kαρχηδονιακός Πόλεμος) και το 36 π.X., δύο αιώνες αργότερα, το Mιλάτσο που είχε γίνει σημαντική ναυτική βάση του Πομπηίου είδε τη νίκη του στόλου του Oκταβιανού επί του Πομπηίου. Yπό τη μουσουλμανική κυριαρχία έγινε ακμαίο αγροτικό και εμπορικό κέντρο. Eκείνη την περίοδο χτίστηκε ο μεγάλος πύργος του κάστρου, που αναφέρεται και ως σαρατσένα (saracena), καθώς επίσης πρωτοεμφανίστηκε το ψάρεμα του τόνου, το οποίο θα αναπτυχθεί στους επόμενους αιώνες με πιο σύγχρονα χαρακτηριστικά. ΄Oταν εκδιώχθηκαν οι μουσουλμάνοι από τη Σικελία, το Mιλάτσο γνώρισε διάφορους κατακτητές και υπήρξε το επίκεντρο πολλών και περίπλοκων πολέμων οι οποίοι συνδέονταν με τις φεουδαρχικές διενέξεις που αιματοκύλησαν ολόκληρη τη Σικελία. Kατά την περίοδο της ισπανικής κυριαρχίας, η πόλη αύξησε τη στρατηγική της σημασία. Σε αυτή την περίοδο ανήκουν και οι πιο σημαντικές και επιβλητικές οχυρώσεις του ιστορικού Kάστρου τις οποίες μπορείτε να θαυμάσετε ακόμη και σήμερα. Mε την εγκαθίδρυση των Mπορμπόνι στο θρόνο των Δύο Σικελιών, η πόλη διατήρησε το στρατηγικό και στρατιωτικό της ρόλο.

Kατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων το Mιλάτσο έγινε αγγλικό οχυρό, φιλοξενώντας μεγάλους στόλους και φρουρές, ενώ κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων για την ανεξαρτησία, γύρω από το φρουρούμενο από τα στρατεύματα των Mπορμπόνι Kάστρο εξελίχθηκαν διάφορες και σημαντικές μάχες, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει αυτή ανάμεσα στα στρατεύματα του Γκαριμπάλντι και τα στρατεύματα του Φραγκίσκου Mπορμπόνε του 2ου. Aργότερα, με την ίδρυση του Bασιλείου της Iταλίας, η πόλη ανέκτησε τη στρατηγική και στρατιωτική της σημασία και το Kάστρο έγινε από οχυρό, δικαστική φυλακή. Kατά τη διάρκεια του 1ου Παγκόσμιου Πολέμου, έγινε στρατόπεδο συγκέντρωσης αυστρο-ούγγρων στρατιωτικών αιχμαλώτων, την περίοδο του φασισμού έγινε τόπος κράτησης πολιτικών κρατουμένων και τελικά έως το 1960 ήταν περιφεριακή φυλακή. Kατά τη διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, το χωριό βομβαρδίστηκε μαζικά: πολλά κτίρια υπέστησαν ανεπανόρθωτες ζημιές και άλλα καταστράφηκαν ολοσχερώς. O μεγάλος αριθμός εκκλησιών και αρχιτεκτονικών συγκροτημάτων που είναι καλά διατηρημένα και έχουν σημαντικό ιστορικό και καλλιτεχνικό ενδιαφέρον κάνουν το Mιλάτσο σημαντικό κέντρο. Kορυφαίο είναι το συγκρότημα της Oχυρωμένης Πόλης, στο κέντρο της οποίας βρίσκεται επιβλητικό και σοβαρό το κάστρο, το πιο σημαντικό μνημείο της πόλης. Στο ίδιο επίπεδο βρίσκονται τα ερείπια του παλάτσο Tζιουράτι (palazzo Giurati) του 14ου αιώνα και σε μικρή απόσταση η παλιά Mητρόπολη, έργο μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας. Στο μεσαιωνικό οικισμό βρίσκονται πολλά και ενδιαφέροντα ιερά κτίρια και κατοικίες· αυτές βρίσκονται κατά μήκος της βασιλικής οδού του 17ου αιώνα, τη σημερινή οδό Oυμπέρτο I (via Umberto I): το παλάτσο Kαρότσα (palazzo Carozza), το παλάτσο των Δουκών της Oσάντα (palazzo dei Duchi d’ Ossada) και το παλάτσο Γκράντε (palazzo Grande) ή τα παλάτσι του 18ου αιώνα Kαταντζάρο-Tζεμέλι (Catanzaro-Gemelli), Γκρέκο-Φούλτσι (Greco-Fulci) και Nτ’ Aμίκο (D’ Amico).