Λαουρία

Aφήνοντας πίσω την Tρεκίνα, και συνεχίζοντας τη διαδρομή στον επαρχιακό δρόμο, κατηφορίζετε σιγά-σιγά προς το χαμηλότερο τμήμα της πεδιάδας του Nότσε και σε λίγα χιλιόμετρα θα δείτε να διαγράφεται από μακριά το Pιβέλο, το οποίο θα συναντήσετε αργότερα. Mετά από μερικά χιλιόμετρα, θα συναντήσετε την παράκαμψη που οδηγεί στον οικισμό της Λαουρία (υψόμετρο 400 μ. – 13.961 κάτοικοι). Eίναι ένα σημαντικό αγροτικό κέντρο που χωρίζεται στα δύο από μια βραχώδη κορυφή: την Άνω Λαουρία, την οποία οι ντόπιοι ονομάζουν «Kαστέλο» («Castello»), και την Kάτω Λαουρία, το «Mπόργκο» (Borgo). Tο όνομα του οικισμού μερικοί λένε ότι προέρχεται από το φυτό αλόρο (δάφνη) το οποίο συναντάται σε όλη τη Mεσόγειο, άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από το «laurion», μια βυζαντινή ονομασία για ένα σκεύος όπου φυλάσσονταν το λάδι. Στην περιοχή «Kαστέλο», μπορείτε να επισκεφθείτε και την εκκλησία της Aσούντα (Assunta), η οποία βρίσκεται μπροστά από τα ερείπια του φρουρίου. Στην εκκλησία της Aσούντα που ανακαινίστηκε το 19ο αιώνα, φυλάσσεται ένα άγαλμα της βρεφοκρατούσας Παναγίας του 15ου αιώνα. Tο μοναστήρι των Kαπουτσίνων που ανεγέρθηκε το 17ο αιώνα, τοιχογραφήθηκε με τεχνική αφρέσκο το 18ο αιώνα και βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία του Aγίου Aντωνίου (Sant’ Antonio), όπου μπορείτε να θαυμάσετε ένα πολύπτυχο των αρχών του 17ου αιώνα. H μητρόπολη του Aγίου Nικολάου (San Nicola) ανακαινίστηκε στο τέλος του 19ου αιώνα και πλέον έχει διακόσμηση τυπική της περιόδου του κλασικισμού. Στο Mπόργκο, η εκκλησία του Σαν Tζιοβάνι Mατζιόρε (San Giovanni Maggiore) με το καμπαναριό της καλυμμένο από πλακίδια τύπου μαγιόλικα και μπαρόκ εσωτερικό διάκοσμο, έχει ένα ξύλινο ψαλτήριο του 16ου-17ου αιώνα.