• ANDRIA
• Ruvo di Puglia

ANDRIA

Ιδρυτής της ήταν σύμφωνα με την παράδοση ο Έλληνας ήρωας Διομήδης, αλλά αυτή η υπόθεση δεν στηρίζεται σε καμία ιστορική μαρτυρία. Οι αρχαιολογικές έρευνες επιβεβαιώνουν ότι κοντά στην Andria υπήρχε ο σταθμός Rudae, στην Τραϊανή οδό, γύρω από την οποία κατά τον μεσαίωνα δημιουργήθηκαν συνοικίες και εκκλησίες. Το 1046, ο Πέτρος ο Νορμανδός, Κόντες του Τράνι, έκλεισε μέσα σε τείχη τις διάσπαρτες κατοικίες στην περιοχή μετατρέποντας την Andria σαν αστικό κέντρο. Τον 12ο αιώνα η πόλη πέρασε στην Σουηβική κυριαρχία, και ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος ο ΙΙος της είχε ιδιαίτερη εκτίμηση λόγω της πίστης που του έδειξε: κοντά στην πόλη πράγματι υψώνεται η υπέροχη κατασκευή του Castel del Monte στην κρύπτη του οποίου, σύμφωνα με την παράδοση βρίσκονται τα νεκρικά αποδυτήρια των συζύγων του αυτοκράτορα. Η Andria κατόπιν πέρασε στους Angioini αφού έγινε πρώτα Κομητεία και μετά Δουκάτο, και το 500 μαζί με το Castel del Monte, αποκτήθηκε από τον Κόμη του Ruvo. Το 800, πολιορκήθηκε από τους Γάλλους και στη σύντομη περίοδο murattiana καταργήθηκε ο φεουδαρχισμός και δημεύθηκε η εκκλησιαστική περιουσία, παρότι η Andria έμεινε πιστή στους Βουρβόνους.

Κατόπιν η πόλη ακολούθησε τα αναγεννησιακά γεγονότα, το Βασίλειο της Ιταλίας και τη Δημοκρατία. Η καρδιά της πόλης είναι η Piazza Vittorio Emanuele (ήδη Catuma). Ερχόμενοι από την οδός Porta Castello, στα αριστερά βρίσκεται το Palazzo Ceci του 1800, στο βάθος το Palazzo Ducale και το Επισκοπικό Μέγαρο, στα δεξιά αναδύονται πάνω από τις στέγες τα καμπαναριά της Μητρόπολης και του S.Francesco. Από την πλατεία, μέσω της οδού Troya, φθάνουμε στην οδό Umberto I όπου αριστερά βρίσκεται ο Δήμος. Από δω γυρίζοντας αριστερά στην οδό S.Francesco, βρίσκεται η ομώνυμη εκκλησία που ξεκίνησε το 1230, αλλά άλλαξε πολύ το 700. Σημαντικές είναι οι πόρτες και το μακρόστενο μπαρόκ καμπαναριό. Στο εσωτερικό το μπαρόκ παρεκκλήσιο του S.Riccardo όπου θεωρείται ότι προσευχήθηκαν οι 13 αγωνιζόμενοι της Πρόκλησης της Barletta. Στη διπλανή πλατεία la Corte βρίσκεται το Palazzo Ducale (το παλάτι των Ιπποτών), οχυρωμένη κατοικία μεσαιωνικής προέλευσης. Μπροστά από το Παλάτι παίρνοντας την οδό Corradino IV di Svevia, φτάνουμε στην πλατεία Manfredi όπου βρίσκεται η εκκλησία του S.Domenico με άλλο ένα μπαρόκ καμπαναριό του δεύτερου μισού του 700. Κατεβαίνοντας από την οδό Φρειδερίκου ΙΙ, μέχρι την porta S.Andrea, μοναδικό απομεινάρι των αρχαίων εισόδων της πόλης, που ανακατασκευάσθηκε σε ρυθμό μπαρόκ. Από εδώ, μετά από σύντομη διαδρομή, φτάνουμε στην πλατεία Porta la Barra, όπου βρίσκεται ένα χαριτωμένο σιντριβάνι, για να φτάσουμε στην Piazza S.Agostino, στο μέσον της οποίας βρίσκεται η ομώνυμη εκκλησία κατασκευασμένη το 200 από τους Ναΐτες και κατόπιν από τους Αυγουστιανούς. Διατηρεί τη χαριτωμένη γοτθική πόρτα της μέσα σε τριγωνικό τύμπανο με πλούσια διακόσμηση, και στο εσωτερικό στολίζεται με μπαρόκ γυψοκονιάματα.