BISCEGLIE
Μεσαιωνικής προέλευσης, το όνομα ίσως προέρχεται από το αρχαίο
λήμμα "viscile" είδος άγριας βελανιδιάς η οποία κάποια
εποχή ήταν συχνή στην περιοχή. Άλλοι υποδεικνύουν την προέλευση
από το όνομα "vigiliae" - παρατηρητήρια στους παράκτιους
πύργους. Βρίσκεται πάντως ανάμεσα στην τυπική μεσογειακή βλάστηση
και είναι διάσπαρτη από τοίχους χωρίς λάσπη, τρούλους και μεσαιωνικούς
πύργους, όπου απαντώνται συχνά σημάδια παρουσίας προϊστορικού
ανθρώπου (σπηλιές και προϊστορικά μνημεία), που επέλεξε την περιοχή
για τη γλυκύτητα του κλίματος και την ύπαρξη νερού που μάζευε
στο βάθος των "λαμών" που εξέβαλλαν στη θάλασσα. Τα
Casali (αγροικίες) που περιλάμβαναν εκκλησία, αυλή, αποθήκη και
πηγάδι και περιβάλλονταν από τοίχο, είναι ενδεικτικά μια μεσαιωνικής
οργάνωσης που μόνο μετά το έτος 1000, μεταφέρεται στην ακτή σε
τόπο σίγουρο και ευνοϊκό. Οι Σουηβοί, οι Angioini, οι Αραγονέζοι
ανέλαβαν τη διακυβέρνηση: ιδιαίτερα ανθηρή ήταν η περίοδος των
Angioini, που επιβεβαίωσαν και διεύρυναν τα προνόμια που είχαν
παραχωρηθεί από τους Σουηβούς, ενώ οι Αραγονέζοι κατασκεύασαν
νέα τείχη. Το Δουκάτο όμως είχε σύντομη ζωή και η πόλη πέρασε
στους Ισπανούς πρώτα και μετά από μια εικοσαετή Αυστριακή κυριαρχία,
στους Βουρβώνες που την κράτησαν μέχρι την ένωση της Ιταλίας.
Σήμερα η Bisceglie είναι ένα πολυπληθές αγροτικό και εμπορικό
κέντρο και μια ακμάζουσα λουτρική τοποθεσία με παραλίες και τουριστική
υποδομή υψηλού ποιοτικού επιπέδου: το μικρό λιμάνι έχει ναυτιλιακή
και αλιευτική δραστηριότητα.
Ιστορία, τέχνη
και φυσικά τοπία μπλέκονται λοιπόν σε αυτή την πόλη, στην οποία
συνυπάρχουν με επιτυχία μοντερνισμός και παράδοση. Η επίσκεψη
ξεκινάει από την αρχαία Porta di Zappino, που ήταν η οδός πρόσβασης
στην πόλη που περιέκλειαν τα τείχη: διασχίζοντας την οδό Tupputi
- στην οποία βρίσκεται το ομώνυμο κομψό κτίριο, υπέροχο δείγμα
αναγεννησιακής κατασκευής - ξεπροβάλλει η στενή αλλά χαρακτηριστική
οδός Leonardo, που οδηγεί στην πλατεία S.Adorno, όπου βρίσκονται
η ομώνυμη εκκλησία και το καταπληκτικό αναγεννησιακό κτίριο που
ονομάζεται Lucrezia Borgia. Συνεχίζοντας κατά μήκος της οδού Sciarra,
φτάνουμε στο δρόμο Largo Tre Archi, όπου αξίζει παρατήρησης μια
κατοικία-πύργος, παράδειγμα κατακόρυφης οικιστικής ανάπτυξης και
στο δρόμο Largo S.Matteo, όπου βρίσκεται η αρχαία ομώνυμη εκκλησία.
Κατόπιν βρισκόμαστε κοντά στον Ρωμανικό Καθεδρικό ναό, και μέσω
χαριτωμένων στενών του ιστορικού κέντρου επιστρέφουμε στην οδό
Tupputi που κάποτε ονομαζόταν οδός della Corte γιατί κάποτε οδηγούσε
στο κτίριο Palazzo della Corte που φαίνεται ακόμα και ήταν έδρα
του Πανεπιστημίου και του Κυβερνήτη. Ο δρόμος καταλήγει στην πλατεία
Castello, όπου εκτός από το Castello (κάστρο) ξεπροβάλλουν δυο
πύργοι που αποτελούν μέρος της ίδιας κατασκευής: ο πιο ψηλός από
τους δυο που αποκαλείται πύργος των ναυτικών έχει ύψος 27μ. και
σήμερα φιλοξενεί το ενδιαφέρον Εθνογραφικό Μουσείο. Αφήνοντας
πίσω μας την πλατεία Castello μπορούμε να φτάσουμε στο λιμάνι
διασχίζοντας τη γραμμή των τειχών στην οδό C.Colombo, στην οποία
ξεπροβάλλει το Palazzo Ammazzalorsa που διατηρεί άθικτη την αρχική
κομψότητά του. Από τον αντικρινό τοίχο απολαμβάνει κανείς τη θέα
του χαρακτηριστικού φυσικού λιμενίσκου, που βρίσκεται στη συμβολή
των "λαμών" της Fondo Noce και Santa Croce. Λίγο πιο
μπροστά αριστερά, αμέσως μετά την εκκλησούλα του S.Salvatore υπάρχει
η οδός Caldaia όπου έβραζε η πίσα για το καλαφάτισμα των βαρκών.
Αξίζει ακόμα
να δείτε τους δυο γωνιακούς προμαχώνες, S.Angelo και S.Martino,
που περιλαμβάνονται στην πενταγωνική δομή των τειχών και τα Palazzi
Manes, Berarducci, Frisari και S. Domenico, το παλαιό μοναστήρι
και τώρα έδρα του Δήμου.
