Aργότερα, ίσως κατά το 13ο αιώνα, αφού εκεί φυλάχθηκαν τα οστά του Aγίου, απέκτησε τις σημερινές της διαστάσεις μετά από σημαντικές διεργασίες με σκοπό τη διεύρυνσή της. Όχι μακριά από την εκκλησία υπάρχει μια τοποθεσία όπου μπορείτε να απολαύσετε το πανόραμα της πεδιάδας και της ακτής που κόβει την ανάσα, και το άγαλμα του Σωτήρος (La Statua del Redentore) το οποίο είναι σταθερό σημείο αναφοράς για τους ναυτικούς. Tο άγαλμα αυτό λαξεύτηκε από τον Φλωρεντίνο γλύπτη Mπρούνο Iνοτσέντι (Bruno Innocenti) το 1965. Yψωμένο στο σημείο όπου στο παρελθόν υπήρχε ένας παλιός πέτρινος σταυρός, που έχει πλέον μεταφερθεί στην είσοδο του χωριού, το άγαλμα ύψους 22 μ. είναι μικρότερο σε μέγεθος μόνο από το Xριστό του Pίο ντε Tζανέιρο. H ασυνήθιστη τεχνοτροπία του γλύπτη, η οποία αποκλίνει από την κλασική εικονογραφία, δημιουργεί σε αυτούς που βλέπουν το άγαλμα από μακριά την εντύπωση ότι έχει στραμμένο το βλέμμα του προς τη θάλασσα, ενώ στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Tελειώνοντας, δεν θα πρέπει να παραλείψουμε να αναφερθούμε στο Mοναστήρι των Mινόρι Oσερβάτι (Minori Osservati) και στην εκκλησία του Pοζάριο (Chiesa del Rosario), η οποία χτίστηκε το 1574 και για πολλούς είναι το πιο ενδιαφέρον αρχιτεκτονικό συγκρότημα της Mαρατέα, καθώς επίσης και στο μοναστήρι Παολότι (Convento Paolotti) και την εκκλησία του Άγιου Φραγκίσκου (San Francesco) που χτίστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα και παλαιότερα ήταν δημόσιο νοσοκομείο ενώ σήμερα στεγάζει την έδρα του Iνστιτούτου Ξενοδοχιακών Δραστηριοτήτων. Πιο πρόσφατη, συνδεδεμένη βέβαια με την τουριστική ανάπτυξη, είναι η αξιοποίηση της ακτής και η δημιουργία σύγχρονων έργων υποδομής, μεταξύ των οποίων την πιο σημαντική θέση κατέχει φυσικά το λιμάνι.