Παλαιόπολη

Από τα μέσα του 8ου αι.π.Χ. αναπτύσσεται η "Πόλις της Ανδρου", το πολιτικό κέντρο του νησιού μέχρι και τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Τα παλαιότερα ίχνη κατοίκησης στην Παλαιόπολη χρονολογούνται στη Μυκηναϊκή εποχή. Όμως μεγάλη ακμή άρχισε να γνωρίζει η πόλη κατά τους αρχαϊκούς χρόνους (6ος αι. π.Χ.). Κατά την ελληνιστική εποχή (4ος-3ος αι. π.Χ.) η πόλη οχυρώθηκε με ισχυρότατο τείχος ενισχυμένο με τετράγωνους πύργους, ορατό ακόμα και σήμερα. Την ίδια περίπου εποχή φαίνεται να διαμορφώθηκε το λιμάνι με την κατασκευή λιμενοβραχίονα, βυθισμένος σήμερα στη θάλασσα. Από τα ερείπια, τα πολυάριθμα επιφανειακά κυρίως ευρήματα -επιγραφές, αρχιτεκτονικά μέλη (κίονες, κιονόκρανα, τμήματα επιστυλίων κ.λ.π. ) και γλυπτά (αρχιτεκτονικά, αγάλματα, ανάγλυφα -Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου και Αρχαιολογική Συλλογή Παλαιοπόλεως)- και τις γραπτές πηγές προκύπτει ότι η πόλη ήταν καλά οργανωμένη και διέθετε αγορά, θέρμες, γυμνάσιο, θέατρο, ιερά και ναούς. Η ζωή της πόλης συνεχίσθηκε τουλάχιστον μέχρι τον 6ο αι. μ.Χ.