Pazzano

To Pazzano, που φαίνεται να μοιράζει δυο ογκώδεις ορεινούς όγκους που βρίσκονται από πάνω του, το Monte Stella και το Monte Consolino, κατασκευάσθηκε τον 13ο αιώνα, αρχικά σαν χωριό ορυχείων και το εξαγόμενο υλικό, ο λειμωνίτης, αποστελλόταν στα κέντρα της Mongiana και Ferdinandea.
Τα ορυχεία του, 25 περίπου, αποτελούσαν την πηγή σιδήρου όλης της Νότιας Ιταλίας. Ακόμα και σήμερα είναι ορατές στο αστικό κέντρο οι μαρτυρίες αυτού του μεταλλουργικού παρελθόντος: εργατικές κατοικίες, εργαστήρια και στις όμορες περιοχές στόμια ορυχείων που περιλαμβάνονται στο Οικολογικό Μουσείο των Ferriere και των Χυτηρίων της Calabria.
Στην Παναγία είναι αφιερωμένη το Πρσκυνητάριο που βρίσκεται στο Monte Stella, με τη χαρακτηριστική σπηλιά. Φτάνουμε στο εσωτερικό του μέσω μιας σκάλας 50 σκαλοπατιών και στο βάθος υπάρχει ένα μαρμάρινο άγαλμα του 500 που απεικονίζει την Παναγία. Στην είσοδο βρίσκεται μια Βυζαντινή τοιχογραφία και μέσα στη σπηλιά ένα κιούπι μαζεύει το νερό που κατεβαίνει από τη σχισμή στο βράχο χωρίς ποτέ να ξεχειλίζει. Δίπλα, σε ένα από τα πιο πανοραμικά σημεία της κοιλάδας του Stilaro, βρίσκεται το ερημητήριο του Monte Stella, διώροφη κατασκευή του 11ου πιθανώς αιώνα, που σήμερα χρησιμοποιείται από την τουριστική υποδομή.

Riace

Γνωστό σε όλο τον κόσμο μετά τη εύρεση των μπρούτζινων αγαλμάτων, το χωριό χωρίζεται στο Riace Marina (Παραθαλάσσιο Riace) και Riace Vecchia (Παλαιό Riace). Η παλαιά πόλη ήταν μάλλον το κέντρο, ενώ αργότερα έγινε κωμόπολη του Stilo. Διατηρούνται ακόμα τμήματα των τειχών και δυο από τις εισόδους: αυτή "του νερού", κοντά στην εκκλησία της S.Maria Assunta, με πέτρινο τόξο από γρανίτη και υποστηριζόμενο από βραχίονες και εκείνη της S.Caterina, σε πλήρη διάταξη αλλά λιγότερο επιβλητική. Οι εκκλησίες έχουν δεχθεί σημαντικές αναστηλώσεις: μεταξύ αυτών εκείνες του S.Nicola di Bari, και των S.Cosma και Damiano που λατρεύονται ακόμα. Ενδιαφέρουσα είναι η κατασκευή των αριστοκρατικών μεγάρων στο ιστορικό κέντρο.

MONASTERACE

Βρίσκεται σε μια περιοχή, κοντά στη θάλασσα, όπου βρέθηκαν τα ερείπια της αρχαίας Caulonia του 6ου - 5ου αιώνα ΠΧ. Ο παλαιός οικισμός, που βρίσκεται στο λόφο και που σύμφωνα με μερικές πηγές υπήρχε και την εποχή του Φρειδερίκου ΙΙ, διατηρεί τη δομή του κάστρου και των άλλων μεσαιωνικών οχυρωματικών έργων. Ενδιαφέρον είναι το τείχος που ακολουθεί την πορεία του οικισμού, που σε μερικά σημεία συγχωνεύεται με τη δομή του. Εμφανείς είναι οι τρεις πυργίσκοι με κυκλικό σχήμα. Από τις δυο εισόδους παραμένει μόνο εκείνη που ονομάζεται Terra (της γης), ενώ έχει πέσει εκείνη της θάλασσας. Το κάστρο έχει τετραγωνικό σχήμα με πύργους στις κορυφές. Η αρχική κατασκευή έχει δεχθεί τροποποιήσεις στο πέρασμα του χρόνου ώστε να προσαρμοσθεί σε οικιστική χρήση. Είσοδοι, πέτρινα τόξα και αετώματα διατηρούνται στην μεγάλη εσωτερική αυλή. Θεμελιώθηκε τον 10ο - 11ο αιώνα και η ιστορία του χαρακτηρίζεται από πολλές μεταβολές στο πέρασμα των αιώνων που άφησαν σημάδια στο κτίριο. Σημαντικές επεμβάσεις αναστήλωσης έγιναν κατά το 600, μετά από καταστροφές που έγιναν από σεισμούς της εποχής.