Νικόλας

Όλα σχετικά με το σκάφος και τις θαλάσσιες διαδρομές


Ιρένε

Φυσικές ομορφιές και αξιοθέατα


Τηλέμαχος

Δράση, παραλίες, νυχτερινή ζωή


Ουμπέρτο

Ιστορία, αρχαιολογία, μουσεία


Πηνελόπη

Αρχιτεκτονική, περιβάλλον, λαογραφία

Ντομένικο

Φαγητό, γλυκά, τοπικά προϊόντα


  • Η Κοίμηση της Θεοτόκου στο Ασκληπείο
  • Το Μοναστήρι της Τσαμπίκας
  • Άγιος Νικόλαος στο Φουντουκλί
  • Μονή Θάρρι
  • Προφήτης Ηλίας
  • Μονή Πανορμίτη
  • Παναγία η Καθολική

  • Πηνελόπη

    Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΗ ΛΙΝΔΟ 

    Το χωριό της Λίνδου βρίσκεται στην ανατολική παραλία του νησιού και καταλαμβάνει μία βραχώδη χερσόνησο. Εντός του χωριού βρίσκεται η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ο ναός χρονολογείται το 14ο αιώνα μ.Χ. και βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Η κάτοψη της σημερινής εκκλησίας έχει το σχήμα ενός ελεύθερου λατινικού σταυρού, στη διασταύρωση των κεραιών του οποίου υψώνεται ένας οκταγωνικός τρούλος. Μία επισκευή του ναού χρονολογείται το έτος 1489/ 90. Οι τοιχογραφίες του νεκρικού παρεκκλησίου χρονολογούνται το 1637 και 1675 και του κυρίως ναού το 1779. Ζωγράφος των τοιχογραφιών είναι ο Γρηγόριος από τη Σύμη. Στις τελευταίες δεκαετίες της περιόδου της Ιπποτοκρατίας επέτρεψε ο Μεγάλος Μάγιστρος Pierre D' Aubusson την ανακαίνιση της εκκλησίας και την προσθήκη ενός ανοικτού ναρθηκα στα δυτικά (1489/ 90) ως αφιέρωμα στην Παναγία για τη διάσωση της Ρόδου από την επιδρομή του 1480. Στη νότια πλευρά του κωδωνοστασίου του ναού τα οικόσημα του Pierre D' Aubusson και του ιππότη Ayper μαρτυρούν τους δύο χορηγούς της ανοικοδόμησης.

    Στη βόρεια κεραία, μία θύρα οδηγεί σε ένα δευτερεύοντα χώρο – νεκρικό παρεκκλήσιο, ο οποίος σύμφωνα με μία επιγραφή έχει διακοσμηθεί με τοιχογραφίες του έτους 1675 από τις οποίες η Παναγία η Οδηγήτρια και ο Θάνατος του Δικαίου διατηρούνται ακόμη καλά. Πάνω από την πόρτα του βορείου σκέλους του σταυρού έχει απεικονιστεί πάλι η Θεοτόκος Οδηγήτρια, ανάμεσα σε ένα ολόσωμο ιερέα δεξιά και την παράσταση του θανάτου του Δικαίου αριστερά. Οι εσωτερικοί τοίχοι του κυρίως ναού διακοσμήθηκαν το 1779 από το Γρηγόριο από τη Σύμη με χριστολογικές, μαριολογικές και σωτηριολογικές σκηνές. Το εικονοστάσιο του 17ου αιώνα με τις πολυάριθμες εικόνες του είναι άριστο έργο ροδιακής ξυλογλυπτικής.