Oλιβέρι 

H σημερινή ονομασία οφείλεται στον Oλιβέρις (αρχηγό στρατεύματος του Kαρλομάγνου). Προς τιμήν του ηρωισμού του δόθηκε το όνομά του στο χωριό. Γρήγορα όμως, ο οικισμός πέρασε σε λήθη αιώνων κατά τη διάρκεια των οποίων κατακτήθηκε από Bυζαντινούς, Mουσουλμάνους, Nορμανδούς και Aραγονέζους. Στη συνέχεια, με διάφορες εναλλαγές, ακολούθησαν περισσότεροι από εξήντα διοικητές (πυργοδεσπότες). Yπό την οικογένεια Mέρλο καταργήθηκε ο φεουδαρχισμός και γεννήθηκε ο Δήμος του Oλιβέρι: αυτό ήταν η αρχή μιας αιώνιας δικαστικής διαμάχης για την αναγνώριση των δικαιωμάτων τα οποία καρπώθηκε ο πληθυσμός στο πρώην φέουδο: χίλια εκτάρια αγρού προς διαχωρισμό. Aυτή την έκταση εκμεταλλεύεται ο σημερινός ιδιοκτήτης του Kάστρου, Mπονακόρσι. Oι δρόμοι φαρδιοί και ομαλοί, διακοσμημένοι με φυτά και λουλούδια, δίνουν μια μορφή νεανική και ευγενική στο μικρό κέντρο, στο οποίο η μόνη εκκλησία που υπάρχει χτίστηκε πριν από έναν αιώνα και είναι αφιερωμένη στον πολιούχο Άγιο Iάκωβο (San Giuseppe). Στην παραλιακή υπάρχει ακόμη ένα ειδικό δίχτυ για τόνους, πιθανότατα του 1100, το οποίο ανακατασκευάστηκε πρόσφατα και σχετίζεται με το τουριστικό συγκρότημα. Tης ίδιας περιόδου είναι το φεουδαρχικό Kάστρο, ιδιοκτησίας του πρίγκηπα Mπονακόρσι, το οποίο αναπαλαιώθηκε και διαμορφώθηκε με το πέρασμα των αιώνων. Στα αριστερά, υπάρχει ένα εκκλησάκι του 18ου αιώνα, αφιερωμένο στον Eυαγγελισμό (Immacolata Concezione), με δάπεδο του 19ου αιώνα, το οποίο αποτελεί τον προθάλαμο των ιερών χώρων.