Μυθολογία

Σύμφωνα με τη μυθολογία, κατά τη διάρκεια της Γιγαντομαχίας, ο Ποσειδώνας κυνήγησε το Γίγαντα Πολυβώτη μέχρι την Κω από την οποία απέσπασε, με την τρίαινα του ένα κομμάτι, τη Νίσυρο. Με αυτήν καταπλάκωσε τον Πολυβώτη που ηττημένος πια διαμαρτύρεται κατά διαστήματα προκαλώντας εκρήξεις και σεισμικές δονήσεις.
Στα 1314 το Ιπποτικό Τάγμα κατέλαβε την Κω και τη Νίσυρο. Ο Μεγάλος Μάγιστρος Foulques de Villaret στις 15 Αυγούστου 1316 πρόσφερε τη Νίσυρο ως φέουδο με κληρονομικό δικαίωμα στους αδελφούς Ιωάννη και Buonavita Assanti di Ischia ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες τους στο Τάγμα. Ο τελευταίος φεουδάρχης της Νισύρου από την οικογένεια των Assanti υπήρξε ο Bartolomeo που τον διαδέχτηκε στα 1386 ο ιππότης Fra Ντομένικο d Allemagna. To 1392 φεουδάρχης της Νισύρου ήταν ο ευγενής Ναπολιτάνος Buffiglio Bracaccio. Στα 1401 - 1402 η Νίσυρος ενοικιάζεται στον ξακουστό τραπεζίτη Dragonetto Clavelli. H οικογένεια Clavelli κράτησε τη Νίσυρο ως φέουδο τριάντα συνεχή χρόνια. Οι διάδοχοι του παράδωσαν τη Νίσυρο στον Ιωαννίτη Fantino Quirini di Stampalia. Μετά την υποταγή της Ρόδου (1522) και της Κω (1523) στους Τούρκους, η Νίσυρος δεν έχει πια στρατιωτική σημασία ή καμιά οικονομική ωφέλεια για τους Τούρκους. Οι Νισύριοι πλήρωναν τον μακτού, ελάχιστο ετήσιο φόρο υποτέλειας και απολάμβαναν τα προνόμια τους και την αυτονομία τους.