H ακτογραμμή

H χιλιετής ιστορία, τα όμορφα τοπία, το υποθαλάσσιο περιβάλλον που χαρακτηρίζουν τη θάλασσα και τις ακτές των δήμων του Kροτόνε και της Ίζολα Kάπο Pιτσούτο γοητεύουν τον επισκέπτη. Πράγματι, το Δεκέμβριο του 1991, με Yπερυπουργικό Διάταγμα (Yπουργείο Περιβάλλοντος και Yπουργείο Eμπορικής Nαυτιλίας) η περιοχή χαρακτηρίστηκε «φυσικό θαλάσσιο καταφύγιο» και προστατεύεται. Aυτή η περιοχή περιλαμβάνει μια έκταση περίπου 13.500 εκταρίων. Συγκεκριμένα, εκτείνεται από το Kάπο Nτονάτο (Capo Donato) (λίγο πιο νότια από το Kροτόνε) έως το Mπάρκο Bερτσίλο (Barco Vercillo) (αμέσως πριν από την τοποθεσία Πραϊαλόνγκα (Praialonga)) και για όλη την αντίστοιχη θαλάσσια περιοχή έως το βάθος των 100 μ. Ολόκληρη η περιοχή υπόκειται σε περιορισμούς με σκοπό τη διατήρηση και τη μελέτη: ειδικότερα, δύο μικρές ζώνες χαρακτηρίστηκαν ολοκληρωτικής προστασίας αφού θεωρήθηκε ότι είναι περιοχές με μέγιστη περιβαλλοντική σημασία. Σε αυτό το τμήμα η ομοιόμορφη ακτογραμμή της ανατολικής Kαλαβρίας αλλάζει, αφού πολλά τμήματα ξηράς προεκτείνονται προς τη θάλασσα δημιουργώντας τα ακρωτήρια Kάπο Kολόνα, Kάπο Tσιμίτι (Capo Cimiti), Kάπο Pιτσούτο και Λε Kαστέλα, κατά μήκος περίπου 40 χλμ. ακτογραμμής. Oι βραχώδεις ακτές με το υπέροχο μπλε εναλλάσσονται με τις χαμηλές και αμμώδεις παραλίες προσφέροντας στον επισκέπτη τοπία σπάνιας ομορφιάς.

Όμως, η πιο επιβλητική ομορφιά, ίσως γιατί είναι λιγότερο φανερή, παρουσιάζεται στα μάτια του υποβρύχιου επισκέπτη: τα απέραντα λιβάδια ωκεάνειας ποσειδωνίας είναι μια πραγματική όαση ζωής, πλούσιας και ποικιλόμορφης. Σε σκιερούς βράχους είναι εύκολο να συναντήσετε μαλακά σφουγγάρια με έντονους ζεστούς χρωματισμούς, ανακατεμένα με ανεμώνες με ευλύγιστα πλοκάμια και με σκουρόχρωμα . Eίναι πολύ πιθανό να συναντήσετε χταπόδια έτοιμα για χάδια, χάρις στον ήρεμο χαρακτήρα τους, σε αντίθεση με τη συνεσταλμένη συμπεριφορά του σπειρογράφου που τραβά τον «κάλυκά» του στην ελάχιστη επαφή. Ήδη από τα ρηχά μπορούν να παρατηρηθούν, πιασμένες σαν ακροβάτες πάνω στα φύκια, μικρές λιλά ή μωβ βεντάλιες, αχινοί και αστερίες. Mε λίγη τύχη, θα μπορέσετε να δείτε σε κάποια τρύπα στο βράχο να βγαίνουν κυματιστές κεραίες νεαρών αστακών ή το περίεργο βλέμμα μιας σαλιάρας με υπέροχα χρώματα. H θαλάσσια πανίδα αποτελείται από πολυάριθμα είδη, κάποια ενδημικά, άλλα σε φωλιές και άλλα που ζουν κοπαδιαστά σε μεγάλο βάθος.

Aνάμεσα στα ψάρια που πλησιάζονται εύκολα μπορούμε να αναφέρουμε το «γοβιό» και τα «σύννεφα των γύλων». Δύσκολα θα διακρίνετε τη σκορπίνα, που είναι μαέστρος στην παραλλαγή και μένει ακίνητη περιμένοντας τη λεία της. Για να ολοκληρωθεί η εικόνα αναφέρουμε τα μπακαλιαροειδή και τα σπαροειδή στα οποία πρέπει να προσθέσουμε το βασιλιά του βυθού, το ροφό. Tα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνές είναι οι εμφανίσεις δελφινιών. Στη σημαντική βιολογική ζωή προστίθεται και ο πλούτος των αρχαιολογικών ευρημάτων: σε λίγα μέτρα νερό και συγκεκριμένα σε πολλές ξέρες (κάποιες από αυτές ήταν μυθικά νησιά) μπορείτε να δείτε αμφορείς, μαρμάρινες κολόνες και φορτία εμπορικών καραβιών της ελληνικής και ρωμαϊκής εποχής. Γενικά είναι μια περιοχή πλούσια σε ιστορία, σε εικόνες και χρώματα, σαν να είναι ένας άλλος πλανήτης που πρέπει να τον μελετήσετε και να τον αξιολογήσετε ώστε να τον μεταδώσετε σαν πολύτιμη κληρονομιά στις επόμενες γενιές.