Ανεβαίνοντας προς τις ορεινές περιοχές από την ακτή, η μορφολογία του εδάφους παρουσιάζει βραχώδεις περιοχές που εναλλάσσονται με ελαιοκαλλιέργειες και αμπελοκαλλιέργειες, τα προϊόντα του οποίων έχουν μεγάλη ζήτηση λόγω της γνησιότητας και των μεθόδων που ακόμα διατηρούν την τοπική παράδοση. Σε αυτή την περιοχή υπάρχουν τα παλαιότερα αστικά κέντρα και οι ιστορικοί οικισμοί με τη μεγαλύτερη γοητεία. Ειδική αναφορά αξίζει το Stilo, σκαρφαλωμένο στις πλαγιές του Monte Consolino (υψόμετρο 701μ.) του οποίου αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο, με το ιστορικό του κέντρο και τα διάφορα οχυρωματικά έργα που φτάνουν μέχρι την κορυφή, από την οποία μπορείτε να απολαύσετε το θέαμα της κοιλάδας του Stilaro και μέρος της ακτής των Gelsomini. Τα άλλα κέντρα σε μια χαμηλότερη υψομετρική ζώνη είναι Caulonia, Gioiosa Jonica, Siderno Superiore. Το Gerace βρίσκεται σε υψόμετρο άνω των 430μ. σε μια περιοχή των Απεννίνων που περιλαμβάνεται μεταξύ των κοιλάδων που δημιουργούν δυο χείμαρροι. Το πραγματικά ορεινό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από τη τραχύτητα του εδάφους που καλύπτεται από την τυπική χλωρίδα των Απεννίνων με ωραιότατα δάση με διάφορα είδη, στα οποία κυριαρχούν ο λευκός έλατος, η οξιά και η καστανιά.

Η πλούσια βλάστηση προσφέρει μεγάλες πράσινες ζώνες που διακόπτονται από πηγές και ρυάκια, κι ευνοούν μια πολυποίκιλη πανίδα. Οι κυριότερες κορυφές στις εσωτερικές περιοχές είναι τα βουνά Mammicomito (1048m), Stella (820), Gallo (780), Granieri (857), Scifa (604), S.Iunio (647) στα βόρεια. Ιδιαίτερη γοητεία παρουσιάζει ο συνδυασμός και η ενσωμάτωση των ανθρωπολογικών στοιχείων με τη φύση, που συνδέονται κυρίως με την παλαιά δραστηριότητα της εξόρυξης και κατεργασίας του σιδήρου στην εσωτερική περιοχή του Stilo, Bivongi, Pazzano. Υπάρχουν περιοχές με πλούσια ιστορική παρουσία, όπως η Ferdinandea στα 1060μ., κτήμα των Βουρβόνων βυθισμένο σε μια δασώδη όαση που προσφέρει υγιεινό αέρα και δροσιά. Στα 1520μ. ρέει το νερό της Mangiatorella, γνωστής σε όλο τον κόσμο για τα ολιγομεταλλικά της στοιχεία. Νοτιότερα, το Monte Gremi (1241μ.) παρουσιάζει μια δασική βλάστηση επίσης πολυποίκιλη, στο εσωτερικό της οποίας κρύβονται μικρά χωριουδάκια μεικτής αρχιτεκτονικής. Παραμένουν ακόμα σημάδια από την καλλιέργεια της μουριάς για την εκτροφή του μεταξοσκώληκα, η παρουσία του οποίου τεκμηριώνεται ιστορικά σε πολλά κέντρα. Κατά τη φθινοπωρινή περίοδο, μετά τις βροχές, το βουνό προσφέρει τα ωραιότερα είδη μανιταριών: από porcini ως ovolibuoni και chiodini, που σύμφωνα με τους ειδικούς είναι από τα καλύτερα της Ευρώπης.

Η υδρομορφολογία χαρακτηρίζεται από ποτάμια που κατεβαίνουν γρήγορα προς τη θάλασσα και από χείμαρρους που με τα καθαρά νερά τους προσφέρουν την ιδανική κατοικία σε πέστροφες και χέλια που το ψάρεμά τους συνηθίζεται ιδιαίτερα. Στην άνω περιοχή του Stilaro βρίσκονται πολλά εκτροφεία πέστροφας και οξύρρυγχου, το κρέας των οποίων είναι πολύτιμο, χρήσιμο για την πρόληψη και θεραπεία της δισλιπιδαιμείας. Εκτός από τα ψάρια που ζουν σε αυτά τα νερά, η πανίδα αποτελείται και από πολλά είδη πουλιών μεταξύ των οποίων τα πιο διαδεδομένα είναι τα κιρκινέζια, οι picchi, τα γεράκια, οι τσίχλες, οι φασιανοί και πέρδικες, καθώς και θηλαστικά όπως αγριογούρουνα, αλεπούδες, νυφίτσες, ασβοί και ασπάλακες, ενώ ο λύκος των Απεννίνων είναι μάλλον σπάνιος. Οι παραδοσιακές καλλιέργειες σε μεγάλο μέρος των ορεινών περιοχών είναι στενά συνδεδεμένες με την παρουσία του νερού και ακόμα και στις πλέον δυσπρόσιτες περιοχές μπορείτε να συναντήσετε έργα γεωργικής υποδομής και προσαρμογής των εδαφών σε διάφορες αγροτικές παραγωγές. Στις εσωτερικές περιοχές το κλίμα είναι τυπικό για ορεινό περιβάλλον, με κάποιες εξάρσεις έντονου κρύου τη χειμερινή περίοδο και αναζωογονητική φρεσκάδα ακόμα και το καλοκαίρι στα αμόλυντα δάση που καλύπτουν μεγάλες περιοχές.