ΔΗΛΟΣ

Η Δήλος υπήρξε πανθομολογούμενα ένας ιδιαίτερος τόπος. Κύριο χαρακτηριστικό της αποτελεί το γεγονός ότι όλοι οι πολιτισμοί τις εποχής της ακμής της την αναγνωρίζουν ως σημείο συνάντησης Ανθρώπων και Θεών. Ακόμα και οι Πέρσες σεβάστηκαν τη Δήλο κατά την επιδρομή τους στην Ελλάδα.
Πέρα λοιπόν από τα ιερά μνημεία, τα αφιερωμένα στους θεούς των Ελλήνων, υπάρχουν στη Δήλο αντίστοιχα για τους Φοινικικούς θεούς, τους θεούς των Αιγυπτίων, των Συρίων των Βηρυττίων θεών μια Συναγωγή ενώ μεταγενέστερα βλέπουμε να ιδρύονται και προχριστιανικοί ναοί. Ακόμα και το άγαλμα ενός Γαλάτη πολεμιστή βρέθηκε στη Δήλο.
Είναι μάταιο αλλά και άσκοπο να προσπαθήσει κανείς να αναφέρει έστω κάποια μνημεία που βρίσκονται στο νησί.
Μία ενδιαφέρουσα πληροφορία είναι ότι ένας από τους Λέοντες της Δήλου κοσμεί εδώ και μερικούς αιώνες το "Αρσενάλε" της Βενετίας, με βενετσιάνικο όμως κεφάλι.
Χρήσιμο είναι πάντως να ξέρετε ότι δεν υπάρχει μέρος για να κοιμηθείτε στη Δήλο και έτσι οι επισκέψεις σας θα είναι ημερήσιες (από το πρωί μέχρι το απόγευμα).
Είναι όμως απαραίτητο να πάτε, γιατί η εμπειρία είναι μοναδική.
Ένα νησί ιερό για όλους, ένα υπαίθριο μουσείο ιστορίας και πολιτισμού, μία έκθεση έργων τέχνης που τα πιο πολλά μετρούν μέχρι και δυόμισι χιλιετίες ζωής. Αυτή είναι η Δήλος.
Ίσως περισσότερο από κάθε άλλο σημείο στον πλανήτη, εδώ μπορείτε να νοιώσετε ότι περιπλανείστε μέσα στη Ιστορία.

Η Δήλος που σήμερα είναι ακατοίκητη υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα κατά τους αρχαίους χρόνους.
Έτσι το νησί που ο θρύλος συνέδεσε με τη γέννηση του Απόλλωνος, θεού του ήλιου και της μαντείας είναι γεμάτο από αρχαίους θησαυρούς άρρηκτα συνδεδεμένους με την ιστορία της Ελληνικής φυλής.
Κάποτε η Δήλος ονομαζόταν και Ορτυγία, που σήμαινε το νησί με τα ορτύκια, ή, σύμφωνα με την παράδοση, Αστερία, όνομα δοσμένο από τους θεούς και σχετικό με την πετρωμένη αδελφή της Λητούς.
Κατά την δεύτερη κάθαρση της Δήλου οι Αθηναίοι ανέσκαψαν τους τάφους του νησιού και τα λείψανα μεταφέρθηκαν μαζί με τα κτερίσματα στη γειτονική Ρήνεια για ενταφιασμό σε μια μεγάλη τάφρο. Από τότε απαγορεύονται οι γεννήσεις και οι θάνατοι στη Δήλο και οι ετοιμοθάνατοι και ετοιμόγεννες μεταφέρονταν στη Ρήνεια.
Δίπλα στη Δήλο υπάρχει το νησί Μεγάλος Ρεματιάρης, που στην αρχαιότητα ονομαζόταν Νήσος της Εκάτης.
Ακόμα και σήμερα, όπως και στην αρχαιότητα, η απόβαση των επισκεπτών στο ακατοίκητο νησί γίνεται 150 μέτρα νοτιότερα από τη θέση του αρχαίου ιερού λιμανιού στη βορειοδυτική ακτή αυτή του Προφήτη Ηλία.