![]() |
1.Το πρόβλημα Παρά τα καλά αποτελέσματα της δεκαετίας του '60 και με τις καλύτερες προοπτικές για το μέλλον ο ελληνικός ναυπηγικός τομέας δεν μπόρεσε να αποφύγει τη διεθνή κρίση μετά το 1980 με αποτέλεσμα η κατάσταση μέχρι τα τελευταία χρόνια να είναι μάλλον απογοητευτική. Αδυνατώντας να παρακολουθήσει τις τεχνολογικές εξελίξεις, ο κλάδος παρέμεινε μακριά από τις προκλήσεις της παγκόσμιας αγοράς, στερώντας έτσι και από τους εργαζόμενους σε αυτόν τις ευκαιρίες που προσφέρει η ανάπτυξη. Από την άλλη οι κενές θέσεις εργασίας καταλαμβάνονται από νεαρά άτομα τα οποία δε διαθέτουν τα αναγκαία προσόντα και την ανάλογη πείρα, ενώ παλαιού τύπου ιδέες και πρακτικές σχετικά με τον καταμερισμό της εργασίας και του χρόνου οδηγούν σε υπέρμετρη αύξηση του κόστους λειτουργίας, με αποτέλεσμα την αδυναμία των επιχειρήσεων να επανακτήσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Η έλλειψη μοντέρνων συστημάτων οργάνωσης της εργασίας και προσεγγίσεων για πιο αποτελεσματικό τρόπο κατανομής της εργασίας, καθώς και οι δυσκολίες να επιτευχθεί ένας κοινωνικός διάλογος στο εσωτερικό των επιχειρήσεων, δυσχεραίνουν κατά πολύ την εισαγωγή των απαραίτητων αλλαγών, όπως και την αναβάθμιση της επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ των εργαζομένων και των εργοδοτών. Εκτός αυτού, η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού στις υπεργολαβικές επιχειρήσεις (ΜΜΕ) αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πεδίο στη συνεργασία τους με τα ναυπηγεία. Η αδυναμία των προμηθευτών να αντεπεξέλθουν με φερεγγυότητα ως προς την ποιότητα και το χρόνο παράδοσης, αναγκάζουν τα ναυπηγεία να αναζητούν συνεργασία σε άλλους χώρους, στερώντας έτσι τις τοπικές αγορές από μια πολύ σημαντική οικονομική δραστηριότητα. Τέλος, η έλλειψη ενός κατάλληλου επικοινωνιακού περιβάλλοντος μειώνει τη δυνατότητα για συμπληρωματική εργασία μεταξύ των δύο ναυπηγείων που συμμετέχουν στην ΑΣ.. Τα παραπάνω προβλήματα παρουσιάζονται σήμερα ιδιαίτερα επιδεινωμένα εξαιτίας του αθέμιτου ανταγωνισμού, κυρίως από τις χώρες της ΝΑ Ασίας, της δυσχερούς συναλλαγματικής ισοτιμίας Ευρώ / Δολαρίου και της γήρανσης του ανθρώπινου δυναμικού των ναυπηγείων. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι η ανασφάλεια για τη βιωσιμότητα της ελληνικής βιομηχανίας στο σύνολό της και η μη δυνατότητα διασφάλισης της απασχόλησης των εργαζομένων σε αυτήν, ιδιαίτερα αυτών με χαμηλά τυπικά και εργασιακά προσόντα, και δεξιότητες. 2. Οι στόχοι Το έργο θέτει τους παρακάτω κύριους στόχους :
Στις ομάδες - στόχο περιλαμβάνονται επίσης και τα μεσαία και τα ανώτερα στρώματα εργαζομένων (προϊστάμενοι και διευθυντικά στελέχη) αλλά και οι διοικούντες, με στόχο μια συνολικότερη αναδιάρθρωση του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζεται η λειτουργία της επιχείρησης σε όλες της τις διαστάσεις. Αυτό επιβάλλεται αν μια επιχείρηση θέλει να διεκδικήσει μια θέση με προοπτική στον ανταγωνισμό. 4. Φιλοσοφία και Χαρακτηριστικά της Α.Σ.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο της Σύμπραξης είναι η μεθοδολογία προσέγγισης των προβλημάτων του κλάδου, μέσω της εισαγωγής και του πειραματισμού σε μια σειρά καινοτομικών δράσεων για τη βαριά βιομηχανία, με υψηλό βαθμό αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας. Κύριο ζητούμενο κατά τη λειτουργία της ΝΕΩΡΙΟΝ ΙΙ είναι η εγκαθίδρυση στην πράξη των - σήμερα πλέον αποδεκτών από όλους αρχών -της Αλλαγής και της Προσαρμοστικότητας των επιχειρήσεων, των εργαζομένων, αλλά και όλων όσων άμεσα ή έμμεσα εμπλέκονται στις δραστηριότητες της ναυπηγικής βιομηχανίας. Για περισσότερα στοιχεία , για τους στόχους και τα αποτελέσματα του έργου της Αναπτυξιακής Σύμπραξης ΝΕΩΡΙΟ ΙΙ επισκεφθείτε τις διευθύνσεις: www. neorio2.gr & www.eunetyard.net |
| Θεματική Ενότητα: EQUAL "ΝΕΩΡΙΟΝ ΙΙ" |